Hastalık veya yaralanma gibi sebeplerden dolayı can çekişen hayvanın eti yeniyorsa şer’î usullere göre kesilir ve telef olmasının önüne geçilir. Yenmiyorsa olduğu gibi bırakılır ve kendi eceliyle ölmesi beklenir. Şafiî mezhebine göre, rahatlamaları için bu tür hayvanları öldürmek caiz değildir. Malikî mezhebine göre ise hastalık, körlük ve açlık gibi sebepler nedeniyle hayatta kalma ihtimali bulunmayan hayvanları rahatlamaları ve acı çekmemeleri için öldürmek daha iyidir (el-Mevsûatü'l-Fikhiyyetü'l-Kuveytiyye, XXI, 174).