Kelime olarak Allah'a yönelen, tevbe eden manalarına gelen “evvâbîn" akşam namazı eda edildikten sonra yatsı namazına kadar olan vakit içerisinde kılınan nafile namazlara denir. Huzeyfe Bin Yemân şöyle der: Akşam namazını Allah resulü (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte kıldım. Peygamber (aleyhissalâtu vesselam) bundan sonra yatsı namazına kadar nafile namazı kıldı  (Nesâi, es-Sünenü’l-Kübrâ I, 228 No: 380). Bu saat içerisinde kılınan namazların ve yapılan ibadetlerin faziletiyle ilgili Peygamber efendimizin (aleyhissalâtu vesselam) hadisleri mevcuttur. Ebu Hureyre’den (radiyallahu anh) rivayet edildiğine göre Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) şöyle buyurmuştur: Kim akşam namazından sonra altı rekât namaz kılarsa, onun için on iki senelik ibadet sevabı yazılır (Tirmizi, Salât 206, No: 435; İbn Mâce, Salât 185, No: 1374). Yine Hz. Aişe validemizden rivayet edildiğine göre sevgili peygamberimiz “her kim akşam ile yatsı arasında yirmi rek’at namaz kılarsa Allah Teâlâ cennette bu kimseye bir ev inşa eder” (Tirmizi, Salât 206, No: 435) diye buyurmuştur. Bu rivayetlerin bazıları sıhhat bakımından sorunlu olsa da netice itibariyle daha fazla ibadet etmeye teşvik ettiğinden fakihler tarafından ilgiyle karşılanmıştır.

Yukarıda geçen hadislerden ve fıkıh kitaplarından anlaşıldığı üzere, evvâbin namazı iki, dört, altı ve yirmi rek’at şeklinde kılınabilir. Efendimizin (aleyhissalatu vesselam) “Evvâbin namazı, deve yavrularının (sıcaktan) ayaklarının yandığı zamandır” (Müslim, Salâtü’l-Müsâfirîn, 143, No: 748) hadisine binaen sabahla öğle arasında kılınan kuşluk (duhâ) namazına da evvâbin adı verilmiştir (Şirbînî, Muğni’l-Muhtâc, I, 720).