Zekâtın erken verilmesiyle ilgili Hz. Ali'nin rivayet ettiği bir hadiste, Hz. Abbas (radiyallahu anh) Peygamberimiz’e (aleyhissalâtu vesselâm) vakti gelmeden önce zekâtın verilmesini sordu. Efendimiz de kendisine izin verdi (Ebû Dâvud, Zekât 21, No: 1624). Hz. Ali'den rivayet edilen bir diğer hadiste ise Allah Resulü (aleyhissalâtu vesselâm) ihtiyaç nedeniyle Hz. Abbas'tan iki yılın zekâtını aldı (Beyhakî, es-Sünenü’l-Kübrâ IV, 187, No: 7367). Bu iki rivayete binaen Hanefî fakihler, niyet olması şartıyla bir yıl veya daha fazla olacak şekilde zekâtı erkenden vermenin caiz olduğu görüşünü benimser (Mevsilî, el-İhtiyâr I, 248). Şafiî mezhebinde kabul edilen görüşe göre ise bir yıldan fazla olacak şekilde zekâtı erken vermek caiz değildir (Nevevî, Minhacü't-Tâlibîn s.226). Zekâtı erkenden veren kimse, niyetiyle bunu belirlemelidir. Yıl içerisinde zekâta niyet etmeksizin yaptığı hayır ve hasenatlar zekât yerine geçmez. 

 

Konuyla ilgili dikkat edilmesi gereken bir diğer mesele de zekâtı alan kişinin bu süre zarfında, -zekât olarak verilen malların dışındaki bir yolla- zengin olmamasıdır. Olur da zekât yılı gelmeden miras, hibe ve kazanç yoluyla zekât alma özelliğini kaybederse aldığı malı iade etmesi gerekir.